وى در سال 402 ق ، توانست صنعا را به تصرّف در آورد و از مردم ، خمس دريافت كند . او همان جا سكّه به نام خود زد و پس از آن ، درگيرىهاى فراوانى با معارضان دولت خود داشت . وى در نهايت و در حالى كه هنوز بيست و اندى سال داشت ، در نبردى كه ميان او و بنو حماد رخ داد ، به سال 404 ق ، كشته شد و در بريده مدفون گشت . او بيش از 73 اثر تأليفى از خود بر جاى گذاشت و پس از آن بود كه كسانى به زنده بودن و مهدويت وى معتقد شدند . اين باور تا ديرزمانى ، ميان شمارى از شرفا و سادات ، پا بر جا بوده است . با اين حال ، معارضه بر سر اين مسئله ، باقى بوده و اشعارى در اين باره بر جاى مانده است . « 1 » 13 . محمّد بن عبد اللَّه بن ادريس ( ق 5 ق ) او كه ملقّب به « عالى » است ، يكى از اميران بنى حمود است كه در مالقه ، امارت داشتند . وى يكى از چهره‌هاى اديب و كريم اين خانواده بوده است . به تدريج ، منازعات درون خانواده ، سبب پناه بردن وى به كوه‌ها و سرانجام ، انقراض دولت آنان شد و باديس صنهاجى ، امير غرناطه ، بر مالقه تسلّط يافت . بنى حمود پراكنده شدند و شمارى به جزيرهء صقليه رفتند كه از آن جمله ، محمّد بن عبد اللَّه بن ادريس عالى بود . وى در آن جا مهدويت خود را شايع كرد و گفت كه او همان مهدى است كه نام خود و پدرش با پيامبر صلى الله عليه و آله يكسان است امّا كارى از پيش نبرد . « 2 » 14 . بليا ( م 484 ق ) در جمادى الاولى سال 483 ق مردى به نام بليا در شهر بصره ظاهر شد كه دستى در نجوم داشت و شمار زيادى از اهالى اين شهر را گم‌راه كرده بود و تصوّر مىكرد كه

--> ( 1 ) . تاريخ اليمن الإسلامى : ص 214 - 218 . نيز ، ر . ك : نهاية الأرب : ج 33 ص 102 . ( 2 ) . الوافى بالوفيات : ج 8 ص 324 - 326 .